امام حسين (ع) فرمودند: «فما المَوتُ إلا قنطرة مرگ پُل ارتباطی بین این دنیا و عالم دیگر است. كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ نفس نمی میرد؛ نفس مرگ را می چشد. یعنی چه؟ یعنی انسان، پس از مرگ، از این عالم به عالم دیگر منتقل می شود. اگر نفس نفس تربیت شده ی به تربیت انبیائی بود، این نفس کارها می کند. بسیاری از بزرگان آرمیده در تخت فولاد و امثال آن، روح های بلند و ملکوتی دارند که اگر انسان به آنها توسل پیدا کند، گره ها باز می کنند چون نفس قوی است از کجا قوی شده؟ از مجالس اهل بيت علیهم السلام. یک طریق، برای قوت نفس، طریق اهل بیت (ع) و سوگواری برای اهل بیت (ع) است. یک طریقش قرائت قرآن است. یک طريقش تربیت شدن به تربیت الهی است. اینها نفس را قوی می کند قوّت نفس برای اولیاء این است دیگر چه برسد به امامزادگان. چه برسد به وجود قطب عالم هستی. نفس اگر ملکوتی شود، گره گشا می شود. چون این عالم عالم محدودیت است؛ اما عالم پس از مرگ دیگر محدودیتی ندارد و اگر انسان نفسش را تربیت کرده باشد دستش در آن عالم باز خواهد بود.
برداشتی از کتاب کلاس شهادت گزیده ای از اندیشه های اخلاقی اجتماعی و اعتقادی شهید جمهور
